.
Wielkanocna skarbnica  
  Strona startowa
  Wielki Post
  Droga Krzyżowa
  Stacje Drogi Krzyżowej
  Pamiątki naszego Odkupienia
  => Krzyż
  => Całun Turyński
  => Cierniowa korona, gwoździe i tunika
  => Włócznia i napis na krzyżu
  Gorzkie Żale
  Wielki Tydzień
  Koszyczek do święcenia
  Wielkanoc
  Teledyski wielkanocne
  Przysłowia Wielkanocne
  Wielkanocne wiersze
  Pieśni Wielkopostne
  Ludowe zwyczaje
  Wielkanocne ciekawostki
  Wróżby wielkanocne
  Jajko - symbol Wiekanocy
  Baranek Boży - symbol Chrystusa
  Jak świętują inni ?
  Tradycyjne potrawy
  Życzenia świąteczne
  Kartka z kalendarza
  Wielkanocne gify
  Gify i obrazki religijne
  Kartki wielkanocne
  Moje stronki
  Księga gości
  Dziękuję
Aktualny PageRank strony grajamo5.pl.tl dostarcza: Google-Pagerank.pl - Pozycjonowanie + SEO
Krzyż

  

KRZYŻ , na którym umarł Zbawiciel, składał się z dwóch belek: pionowej, wkopanej w ziemię oraz z belki poziomej, połączonej z górną częścią pionowej i przypominał swym kształtem literę T.

Po śmierci Zbawiciela krzyż, na którym umarł, wraz z krzyżami dwóch łotrów, wrzucono do głębokiego dołu na stoku Golgoty, a dół ten z biegiem czasu przysypano ziemią i gruzami. W ten sposób niechcący zabezpieczono bezcenną relikwię. Cesarz Hadrian, wielki wróg chrześcijaństwa, po stłumieniu powstania Żydów w 40 lat po śmierci Chrystusa, odbudował zburzoną Jerozolimę, przekształcając ją w rzymski obóz wojskowy. Na Golgocie urządzono coś w rodzaju rzymskiego forum z ołtarzami Jowisza i Junony. Chciano w ten sposób zatrzeć wszelki ślad życia i śmierci Zbawiciela.

Dopiero od czasów cesarza Konstyntyna Wielkiego rozpoczyna się wielki triumf znaku Krzyża Świętego. Cesarz, po nawróceniu się, wydal w roku 313 słynny edykt mediolański, który zezwalał na swobodne wyznawanie wiary chrześcijańskiej (równocześnie znosił karę śmierci przez ukrzyżowanie). W roku 326 przybyła do Jerozolimy sędziwa już matka cesarza, św. Helena, która na Golgocie rozpoczęta poszukiwania krzyża Chrystusa.

Żmudne prace wykopaliskowe przyniosły efekt, znaleziono trzy krzyże, zachowane w dobrym stanie. Nie wiedziano jednak, który z nich jest tym Chrystusowym. Biskup Jerozolimy zarządził błagalne modlitwy, a do krzyży przyprowadzono nieuleczalnie chorą kobietę, która kolejno ich dotykała. Dotykając trzeciego z kolei krzyża, została cudownie uzdrowiona i po tym znaku od Boga rozpoznano drzewo zbawienia świata. Cesarz Konstantyn, uradowany tym faktem, postanowił wybudować na Golgocie wspaniałą bazylikę, godną tak wielkiego wydarzenia.

Według tradycji krzyż Chrystusowy św. Helena miała podzielić na trzy części. Jedną ofiarowała Jerozolimie, drugą Rzymowi, trzecią przeznaczyła dla Konstantynopola. Część jerozolimską złożono w kosztownym relikwiarzu i umieszczono w bazylice umożliwiając tym adorację przez wiernych. Gdy w roku 614 najechał Palestynę król perski Chosroes II, zrabował między innymi świętą relikwię Krzyża Zbawiciela. Cesarz bizantyjski, Herakliusz, w roku 629 odzyskuje ją i sam w pokutnej procesji przenosi na Kalwarię, a na pamiątkę tego wydarzenia ustanowione zostało święto Podwyższenia Krzyża Świętego obchodzone 14 września.

Podczas walk wyznawców chrześcijaństwa i islamu, które swój szczyt osiągnęły podczas wypraw krzyżowych, biskupi niejednokrotnie zabierali drzewo Krzyża Świętego wraz z relikwiarzami na pola walk rycerzy chrześcijańskich. Drzewo Krzyża Świętego zostało z biegiem lat podzielone na mniejsze kawałki, te znów na jeszcze mniejsze, aż doszło do tego, że w niektórych relikwiarzach znajdowały się tylko małe drzazgi. Wszystkie większe świątynie Europy i świata pragnęły mieć u siebie tę relikwię, którą otaczano kultem, co nakazał synod trulański (692), na którym przyjęto kult krzyża -znaku zbawienia, oraz sobór nicejski II (782), na którym postanowiono oddawać cześć krzyżowi przez przyklękanie i ucałowanie.

Największa cząstka drzewa Krzyża Świętego znajduje się w Brukseli, w kościele św. Goduli. Nieco mniejsza jest w bazylice Świętego Piotra w Rzymie (nosili ją kiedyś cesarze wschodni na piersiach) oraz w katedrze Notre Dame w Paryżu.

Największą w Polsce relikwię Krzyża Świętego posiadał do niedawna kościół oo. dominikanów w Lublinie. W 1991 r. nieznani do dziś sprawcy skradli ten relikwiarz, co stanowi wielką profanację Krzyża Świętego. Drugi do co wielkości kawałek tej cennej relikwii naszego odkupienia znajduje się w klasztorze oo. oblatów na Świętym Krzyżu. Małe kawałeczki posiadają znaczniejsze kościoły w Polsce, w których relikwie są wystawiane do adoracji i dawane do ucałowania w okresie Wielkiego Postu.

Dzisiaj stronę odwiedziło już 2 odwiedzający (28 wejścia) tutaj!
Czas wiosenny  
   
Reklama  
   
Baranek Boży  
 
  Baranek Boży (łac. Agnus Dei) – tytuł, którego w Nowym Testamencie używał wobec Jezusa Chrystusa Jan Chrzciciel (J 1, 29). Jest to odwołanie do nauki starotestamentowej, w której ofiara z baranka jest ofiarą składaną Bogu i ważnym elementem celebracji święta Paschy (Wj 12, 1-11). Baranek Boży symbolizuje ofiarę Jezusa na krzyżu, którą złożył dla odkupienia ludzkości (Iz 53, 7). W Polsce agnusek (od nazwy łacińskiej) to baranek wielkanocny – medalik z wosku poświęcony przez papieża, z odciśniętą na awersie podobizną Jana Chrzciciela, a na rewersie Baranka. Medalik miał chronić przed złem i chorobami. Do dnia dzisiejszego w Wielką Sobotę święci się figurki baranka – symbolu niewinności Chrystusa, wykonaną z masła, cukru, ciasta itp.
 
Straż Grobowa  
   
  Straż grobowa (Bożogrobcy, Turki) - honorowa formacja paramilitarna, pełniące wartę w kościele przy Bożym Grobie od Wielkiego Piątku po południu do rezurekcji w Niedzielę Wielkanocną. Obyczaj ten znany jest w Polsce co najmniej od połowy XVII w., jest opisywany w źródłach z XVIII i XIX wieku.honorowe formacje wojskowe lub parawojskowe, pełniące warty w kościołach przy grobach Pańskich od Wielkiego Piątku po południu do rezurekcji w Niedziele Wielkanocną. Obyczaj ten, znany w Polsce prawdopodobnie od połowy XVII w., jest opisywany w XVIII-i XIX-wiecznych źródłach. Na przykład w Warszawie za czasów Augusta III straże grobowe składały się z drabantów królowej i oddziałów artylerii konnej, a w innych miastach i miasteczkach - z oddziałów wojskowych różnych rodzajów broni, w paradnych mundurach; w końcu XIX w. w niektórych regionach Wielkopolski w mundurach z elementami orientalnymi (turbany, krzywe szable tureckie) - być może reminiscencje odsieczy wiedeńskiej lub pielgrzymek do Ziemi Świętej, odbywanych przez szlachtę i magnaterię polską od końca XVII w. (w Jerozolimie służby porządkowe pełniła policja świątynna, Turcy - agowie, w strojach narodowych). Wiejskie straże grobowe również przebierały się za wojsko albo występowały w swych własnych mundurach wojskowych, jeśli uczestnicy straży odbyli służbę wojskową. Obyczaj straży grobowych utrwalił się w tradycji polskiej i jest ciągle żywy. Każdego roku warty przy grobach Pańskich zwyczajowo zaciągają strażacy, w mundurach galowych
 
Jajko jako symbol  
   
Dziękuję za odwiedziny  
  Jesteś tutaj - o2u.pl - 
darmowe liczniki -osobą  
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=
cursor