.
Wielkanocna skarbnica  
  Strona startowa
  Wielki Post
  Droga Krzyżowa
  Stacje Drogi Krzyżowej
  Pamiątki naszego Odkupienia
  Gorzkie Żale
  Wielki Tydzień
  Koszyczek do święcenia
  Wielkanoc
  Teledyski wielkanocne
  Przysłowia Wielkanocne
  Wielkanocne wiersze
  Pieśni Wielkopostne
  Ludowe zwyczaje
  Wielkanocne ciekawostki
  Wróżby wielkanocne
  => Staropolskie wróżby
  => Staropolskie wróżby cz.2
  Jajko - symbol Wiekanocy
  Baranek Boży - symbol Chrystusa
  Jak świętują inni ?
  Tradycyjne potrawy
  Życzenia świąteczne
  Kartka z kalendarza
  Wielkanocne gify
  Gify i obrazki religijne
  Kartki wielkanocne
  Moje stronki
  Księga gości
  Dziękuję
Aktualny PageRank strony grajamo5.pl.tl dostarcza: Google-Pagerank.pl - Pozycjonowanie + SEO
Staropolskie wróżby cz.2

Pisanki to szczęście zamknięte w skorupkach, to odradzające się życie. Do dziś wierzy się, że podzielenie się święconym jajkiem z bliskimi umacnia więzy i chroni rodzinę przed złymi wpływami z zewnątrz.

  

Jajko ma tak wielką i dobroczynną moc, że nawet jego skorupki są ważne. Jeśli kury dostaną je do zjedzenia będą miały dużo jajek. Jeśli zgniecione skorupki rozsypie się wokół domu zapewnia się mu ochronę; a przyczepione do drzwi wejściowych przyczyniają się do spokoju domowników.

  

Ze święconymi jajkami wiąże się wiele miłosnych wróżb. Gdy na stole znajdzie się parzysta liczba jajek – oznacza to dal panny szybkie zamążpójście. Obdarowywanie się przez zakochanych święconym jajkiem – oznaczało udany

  

Istniał zwyczaj, dzięki któremu kawaler w wielkanocną niedzielę mógł ofiarować pannie pisankę mówiąc „Chrystus Zmartwychwstał!” i trzykrotnie ją pocałowa

  

Śmingus-dyngus – czyli oblewanie się wodą w Wielkanocny Poniedziałek (nazywany również Świętym Lejkiem). Lanie wody było różne – na dworach polewano się delikatnie paroma kropelkami perfum, natomiast na wsiach królowały wiadra i konewki.

  

Wierzono, że woda w wielkanocny poniedziałek „przyda licu gładkości i rumieńca”. Dodatkowo, im większa liczba kawalerów oblewała dziewczynę tym większa była jej atrakcyjność. Mokrego ubrania nie trzeba było się wstydzić; wstydziły się natomiast dziewczyny, których nikt nie chciał oblewać.

  

Niektóre z tych wróżb i wierzeń pozostały do dziś... a niektórych (niestety) nikt nie pamięta. Może warto co poniektóre wskrzesić?

  






Dodaj komentarz do tej strony:
Pana/Pani imię:
Pana/Pani adres email:
Pana/Pani wiadomość:

Dzisiaj stronę odwiedziło już 2 odwiedzający (44 wejścia) tutaj!
Czas wiosenny  
   
Reklama  
   
Baranek Boży  
 
  Baranek Boży (łac. Agnus Dei) – tytuł, którego w Nowym Testamencie używał wobec Jezusa Chrystusa Jan Chrzciciel (J 1, 29). Jest to odwołanie do nauki starotestamentowej, w której ofiara z baranka jest ofiarą składaną Bogu i ważnym elementem celebracji święta Paschy (Wj 12, 1-11). Baranek Boży symbolizuje ofiarę Jezusa na krzyżu, którą złożył dla odkupienia ludzkości (Iz 53, 7). W Polsce agnusek (od nazwy łacińskiej) to baranek wielkanocny – medalik z wosku poświęcony przez papieża, z odciśniętą na awersie podobizną Jana Chrzciciela, a na rewersie Baranka. Medalik miał chronić przed złem i chorobami. Do dnia dzisiejszego w Wielką Sobotę święci się figurki baranka – symbolu niewinności Chrystusa, wykonaną z masła, cukru, ciasta itp.
 
Straż Grobowa  
   
  Straż grobowa (Bożogrobcy, Turki) - honorowa formacja paramilitarna, pełniące wartę w kościele przy Bożym Grobie od Wielkiego Piątku po południu do rezurekcji w Niedzielę Wielkanocną. Obyczaj ten znany jest w Polsce co najmniej od połowy XVII w., jest opisywany w źródłach z XVIII i XIX wieku.honorowe formacje wojskowe lub parawojskowe, pełniące warty w kościołach przy grobach Pańskich od Wielkiego Piątku po południu do rezurekcji w Niedziele Wielkanocną. Obyczaj ten, znany w Polsce prawdopodobnie od połowy XVII w., jest opisywany w XVIII-i XIX-wiecznych źródłach. Na przykład w Warszawie za czasów Augusta III straże grobowe składały się z drabantów królowej i oddziałów artylerii konnej, a w innych miastach i miasteczkach - z oddziałów wojskowych różnych rodzajów broni, w paradnych mundurach; w końcu XIX w. w niektórych regionach Wielkopolski w mundurach z elementami orientalnymi (turbany, krzywe szable tureckie) - być może reminiscencje odsieczy wiedeńskiej lub pielgrzymek do Ziemi Świętej, odbywanych przez szlachtę i magnaterię polską od końca XVII w. (w Jerozolimie służby porządkowe pełniła policja świątynna, Turcy - agowie, w strojach narodowych). Wiejskie straże grobowe również przebierały się za wojsko albo występowały w swych własnych mundurach wojskowych, jeśli uczestnicy straży odbyli służbę wojskową. Obyczaj straży grobowych utrwalił się w tradycji polskiej i jest ciągle żywy. Każdego roku warty przy grobach Pańskich zwyczajowo zaciągają strażacy, w mundurach galowych
 
Jajko jako symbol  
   
Dziękuję za odwiedziny  
  Jesteś tutaj - o2u.pl - 
darmowe liczniki -osobą  
=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=
cursor